3 jaar geleden

Afgelopen maandag 10 mei zou Dana 7 jaar zijn geworden. Helaas heeft dat niet zo mogen zijn,drie jaar geleden hebben wij de moeilijke beslissing moeten nemen om een schitterende hond die helaas belast was met een erfelijke aandoening moeten laten gaan. Paar maanden daarvoor hadden de eigenaren van haar broer dezelfde beslissing moeten nemen. Daika is drager/lijder van deze erfelijke aandoening waar verder helaas nog niet veel bekend over is en zeker niet bij de Nizinny. Helaas wordt er ook verder niks ondernomen en fokt men met deze lijn lustig verder en zal er zeer zeker door deze wijze van doen meer Nizinny's komen met deze nare aandoening. Symptomen van NCL zijn: Slechtziend bij schemer, nerveus, angstig gedrag, gewijzigd eetpatroon, onzindelijkheid,afwijkend, agressief gedrag naar bekende mensen en soortgenoten, onzeker op de poten staan, ongecoördineerde gang, problemen met springen, klauteren, lichte tot zware epilepsieachtige aanvallen, in gevorderd stadium omvallen en niet meer op de poten kunnen komen en slechtziend bij daglicht. NCL/CCL is een autosomale recessieve afwijking, waardoor dragers geen uiterlijke afwijkingen vertonen. Bij autosomaal recessieve overerving van een ziekte hebben beide ouderdieren van een patiënt ieder één genafwijking, en heeft de patiënt van elk van beide ouders juist die twee afwijkende genen gekregen. De ouderdieren krijgen als dragers van slechts één afwijkend gen met daarnaast een normaal gen geen verschijnselen en zullen zelf nooit ziek worden. Daika geniet van haar geschoren vachtje en wil zelfs soms een beetje spelen. Binnenkort gaan we weer puppies snuffelen bij een vriendin van ons ze heeft een schitterend nestje met Bearded collies liggen.Dus dat wordt weer heerlijk genieten.

Daika

Daika gaat op het moment weer achteruit met haar gezondheid. Ze is nu een paar keer de controle kwijtgeraakt over haar achterpoten dit is helaas ook een van de symptomen van NCL. Gelukkig kan ze het zelf nog goed opvangen door stil te gaan staan en vervolgens rustig door te lopen.In huis en in de tuin heeft ze zich ook helemaal aangepast aan haar slechte zicht ze heeft een vaste route om te lopen.Wij verplaatsen dus ook niks meer in huis want daar botst ze geheid tegenaan.Ze had altijd een zeer sterk besef van tijd ook dit is ze compleet kwijt en daardoor is ze stukke meer gaan blaffen. Het is heel verdrietig om je hond op deze manier te zien aftakelen. Daika loopt sinds haar vierde te kwakkelen met haar gezondheid ze is nu negen. Wat ik nog steeds niet begrijp is dat een rasvereniging aan deze aandoening geen aandacht wilt besteden.

Voorjaar?

Het zonnetje schijnt het is iets minder koud buiten,zou het voorjaar er dan eindelijk aan komen.Van alle bollen in de tuin komt het groen al ver boven de grond. Binnenkort gaat de tondeuze over Daika en Tibby heen en zijn ze voor de zomer weer lekker kort.Voor Daika is het echt hoognodig ze heeft altijd een grondige hekel gehad om gekamt te worden.En naarmate ze ouder wordt is dit alleen maar erger geworden. Ben heel trots op het feit dat er bij de Kynologen Vakbond aandacht is besteed aan de ziekte die Daika heeft.In de laatste nieuwsbrief staat een zeer informatief en uitgebreid stukje over de ziekte en bij welke rassen het voorkomt.Bij het artikel staat een mooie foto van Daika :-). Ondanks dat het bewezen is dat Daika een erfelijke ziekte heeft beweert de fokker van haar vader nog steeds dat Daika der vader geen erfelijke gebreken heeft doorgegeven. Daika is niet de enige uit die lijn die iets mankeert en wie weet wanneer er nog meer ncl in die lijn naar boven komt.Het kan over 1 generatie maar ook over drie of vier generaties dit is niet te zeggen.En zolang men niet wilt meewerken aan het onderzoek in Amerika zal het een vraagteken blijven wanneer de bom barst in die lijn maar zeer zeker dat dit ooit gaat gebeuren.